Hayatta pek çok kutup var. Ama bazıları var ki işin içinden çıkılamaz bir his yaratıyor. Mesela hem stabil ve güvenli bir hayat istiyoruz, hem de değişim olsun istiyoruz. İlişkilerde hem özgürlük olsun hem de bağlılık olsun istiyoruz. Bunların net bir çözümü ya da cevabı yok tabi ki. Barry Johnson diyor ki: bu kutuplar bir birinden tamamen bağımsız ama aynı bütünü oluşturan parçalardır. Birini diğerine seçemezsiniz. Sistemin devamı için ikisine de ihtiyaç vardır.
Bu kutupları birlikte var edecek yollar bulmak nasıl olurdu acaba? Her iki ihtiyacı da kabul etmek ve bu ihtiyaçlara gereken alanı tanımak oldukça önemli. Örneğin, ilişkilerde özgürlük ve bağlılık arasında denge kurmak için hem bireysel sınırları korumak hem de ilişkideki bağlılığı beslemek gerekir. Eğer bağlılığı özgürlüğe tercih edersek, güven ve stabilite sağlarken, bireysel alanımızı kaybedebilir, kendimizi kısıtlanmış hissedebiliriz. Özgürlüğü tercih ettiğimizde ise kendimizi keşfetme ve yeni deneyimler yaşama ihtimalimiz artabilir ve bu heyecan ve dinamiklik getirebilir, ancak ilişkilerde yüzeysellik ve derin bağ kurmada zorluk yaşayabiliriz.
Bu denge hayatımızın her anında 50-50 olmak zorunda değildir. Belki de bu kutupları bir arada tutmanın anahtarı sürekli denge arayışında değil de değişen ihtiyaçlara göre esnek bir yaklaşım geliştirmektedir.